Podczas podróży przez Triest, arcyksiążę Ferdynand Maksymilian był tak urzeczony pięknem Adriatyku, że postanowił zbudować tu swój wymarzony zamek. Rezydencja ta stała się miejscem odosobnienia jego i królowej Charlotty - dopóki los nie przybrał dramatycznego obrotu. Po zaledwie czterech latach Maksymilian został tragicznie stracony w Meksyku w 1867 roku, pozostawiając po sobie historię miłosną wplecioną w mury Miramare.

Rozciągające się na 54 akrach, bujne ogrody Maximiliana są jak żywy album z jego podróży, wypełniony egzotycznymi roślinami z całego świata. Zaprojektowane w stylu włoskim i angielskim, tereny te obejmują żonkile, stawy i urocze altany - idealne miejsca na spokojny spacer lub sesję zdjęciową.

Wnętrza zamku są wyjątkowo dobrze zachowane, co pozwala odwiedzającym zajrzeć w życie jego królewskiej rezydencji. Nie przegap eleganckiej Sali Tronowej lub "Pokoju Maksymiliana", stylizowanych na kajuty okrętowe i wyposażonych w oryginalne meble należące niegdyś do Pary.

Maximilian wiedział, jak wybrać widok! Z wielu tarasów i kolumnad zamku będziesz mieć widok na Zatokę Triesteńską, z falami ciągnącymi się jak okiem sięgnąć. Stań tutaj i poczuj się jak na dziobie majestatycznego statku, przejmując kontrolę nad bezkresnym błękitem.

Zamek otoczony jest 54 akrami bujnych ogrodów, do których wstęp jest bezpłatny. Arcyksiążę Ferdynand Maksymilian i Carl Junker, austriacki architekt, przekształcili przestrzeń w krainę czarów z egzotycznymi roślinami, które nie pochodziły z Triestu.

Po odrestaurowaniu mała wieża jest ponownie otwarta dla publiczności podczas specjalnych wydarzeń i ważnych dat. Wewnątrz znajduje się cenny wiedeński zegar.

Symbol królewskiej elegancji, ta wielka sala wypełniona jest bogatymi arrasami, żyrandolami i oryginalnymi meblami. Wystrój odzwierciedla cesarskie ambicje Maksymiliana i jego zamiłowanie do przepychu.

Pokoje te są wypełnione intymnymi detalami, ukazującymi wyrafinowane gusta królowej Charlotty i wzajemne uczucie Pary. Znajdziesz tu portrety, pamiątki i rzeczy osobiste, które sprawiają, że pokoje te przypominają prawdziwą królewską rezydencję.

Znajdująca się w piwnicy i wychodząca na portyk kuchnia jest teraz otwarta do oglądania po pracach renowacyjnych.

Istnieją dwie szklarnie: stara i nowa. Pierwotnie były one wykorzystywane do eksperymentów botanicznych. Podczas gdy stare szklarnie są w trakcie renowacji, w nowej znajduje się oranżeria i nadchodzące pokoje edukacyjne.

Podczas gdy główny zamek był wciąż w budowie, arcyksiążę Ferdynand Maksymilian i jego żona królowa Charlotta tymczasowo mieszkali na żywo w Castelletto, który był miniaturową wersją zamku.

To była zmieniająca się kabina księcia Anadeo z Aosty. Oferuje on przyjemne widoki zarówno na morze, jak i na zamek.